Tim Knol wandelt. Op Texel, door Noorwegen met zijn dochtertje op zijn rug, rondom het IJsselmeer, van het drielandenpunt naar Groningen. Tijdens die wandelingen kijkt hij terug op zijn vroegere leven als de gezellige, maar ook gevaarlijk dikke singer-songwriter. Het wandelen is langzaam maar zeker in Tims liedjes geslopen. Rusteloosheid heeft plaatsgemaakt voor bezinning, boosheid werd liefde. Tijdens ‘Wanderings’ vertelt Tim over zijn lange tochten en speelt hij de liedjes die daarbij een belangrijke rol speelden.

Al is Tim veranderd, gelukkig is er toch veel bij hetzelfde gebleven. Tim brengt solo op een podium vol met instrumenten prachtige covers en veel nieuwe liedjes.

“Ik heb de afgelopen vijftien jaar zowel mentale als fysieke reizen meegemaakt en dat wil ik blootleggen op het podium.” – Tim Knol tijdens een interview met Dagblad van het Noorden