Twee patiënten op leeftijd, weduwnaar Harderwijk en de gescheiden heer Roest, hebben een aparte kamer, omdat ze niet te handhaven zijn op de reguliere ziekenzaal.

In een sanatorium bevinden zich twee bejaarde mannen, de patiënten Roest en Harderwijk. Beiden zijn zwak en levensmoe. Naarmate hun gesprekken vorderen, blijken de heren meer met elkaar gemeen te hebben dan men in eerste instantie zou denken. In een ver verleden waren zij beiden werkzaam in de wereld van de muziek, Harderwijk als dirigent van opera’s en Roest als amateurzanger. De laatste reisde als Mario Rostero buurthuizen en braderieën af met als enige repertoire het drinklied uit de opera La Traviata van Verdi.

In De Bezoeking graven Roest en Harderwijk diep in elkaars geheugen, waarbij het accent steeds vaker komt te liggen op Verdi’s meesterwerk. Figuren uit genoemde opera passeren de revue en geleidelijk beginnen werkelijkheid en fantasie door elkaar te lopen. Roest en Harderwijk gaan zo zeer op in het herbeleven van het verhaal van La Traviata dat zij de greep op de realiteit uit het oog dreigen te verliezen. Zo kan het gebeuren dat in hun beleving het sanatorium plotsklaps verandert in een feestzaal of casino en de toeschouwer in een hartstochtelijke operascène terecht blijkt gekomen.

Het plotseling hervonden enthousiasme van Roest en Harderwijk waarmee zij hun muzikale verleden en levensverhaal doornemen, zorgen voor hilarische en ontroerende momenten en mondt tenslotte uit in een operawaardige apotheose waarmee beide patiënten zingend de laatste akte inluiden.

spel: Wigbolt Kruijver, Bert Bunschoten, Minke en Karlijn Kruijver