Theater Artemis / De dag dat
de papegaai zelf iets wilde zeggen
fantasievol theater over napraters
Origineel theater: rebels, droogkomisch en fantasievol
Jetse Batelaan komt weer met zo’n prachtig, fantasievol stuk, waar hij patent op lijkt te hebben en etaleert daarin zijn warme visie op het menselijk onvermogen. In deze voorstelling vragen wij ons af wie er nog durft te praten met zijn eigen woorden. Hakkelend en aarzelend zoeken we naar onze eigen stem. Maar beste naprater, wees gerust. In een wereld waarin je vooral uniek moet zijn, is deze voorstelling stiekem ook een liefdevol pleidooi voor een verdwijnen in elkaar.
“Ik kwam met een diep geluksgevoel de zaal uit. (…) Jetse Batelaan heeft weer raakgeschoten, dacht ik meteen.”
★★★★★ Theaterkrant door Loek Zonneveld
“Het levert, rustig tempo en al, een pakkende voorstelling op, met onverwachte intermezzo’s, leuk spel van Sieger Baljon, Marijn Brussaard en Esther Snelder in passende puberkledij en een geinig decor. Geslaagd debuut.”
★★★★ Volkskrant door Karin Veraart
“Het regent absurditeiten. Gehannes met deuren en te grote schoenen; Juvat Westendorp danst een gevoelige breakdance en knipperend neonlicht op allerhande lichaamsdelen verraadt meer emoties van het drietal acteurs dan hun gepraat doet vermoeden.”
★★★ NRC door Brechtje Zwaneveld
“Hetr is zeker dat Batelaan meteen zijn stempel zet bij Artemis. Tikje weerbaarstig en niet bedoeld om makkelijk te zijn, maar wel gevoelig een beetje antit theater, maar toch een theaterdier.”
★★★ Brabants Dagblad door Mieske van Eck
De makers:
regie: Jetse Batelaan
spel: Sieger Baljon, Marijn Brussaard, Esther Snelder, Guido Spek (GTST) /Juvat Westendorp (SoYouThinkYouCan Dance)
