De Warme Winkel trekt zich terug op een verleidelijk eiland en ontmoet vier verleiders van Temptation Island. Ze gaan de uitdaging aan: blijft ironie hun sterkste wapen of slaan dates met real people gaten in hun overtuiging?

Voor wie de ironie van de titel ontgaat: het is lastig een oprechte ode aan de ironie te brengen, want wie ironie recht wil doen moet haar belijden. Dat ondermijnt echter weer de oprechtheid van de ode. Toch is dat precies de intentie. Ironie wordt door menigeen bij het vuil gezet. Ironie sluit buiten en dat mag niet meer in deze inclusieve tijden. Daarbij wordt het bestempeld als artistiek zwaktebod (want dan heb je niks te zeggen), hangen jonge kunstenaars new sincerity aan (je moet menen wat je zegt) en degradeert de politiek ironie tot middel om je in te dekken en discriminatie te billijken (stelletje homo’s!). Hoog tijd voor een theatrale rehabilitatie van de ironie. Het wordt groots, geil en gevaarlijk!