[Naar de inhoud]
Zwart-wit foto van drie mensen die samen naar de camera kijken in de nacht, met lichtslingers op de achtergrond.

De 5 albums van Spinvis

Neveldieren is de naam waaronder Spinvis (Erik de Jong) en Saartje Van Camp samen optreden. Spinvis is de koning van de Nederlandse poëtische pop en Van Camp is de Vlaamse vorstin van de dromerige indie. Ditmaal maakten ze een muziekvoorstelling over de rollen die wij toebedeeld krijgen in ons leven. Op het werk, op vakantie, met familie… Het lijken allemaal andere personages, andere maskers. In MOM wordt dit gegeven tot sprookjesachtige proporties uitvergroot. Weten de maskers iets wat wij niet weten?

De tekst en nieuwe muziek werden geschreven door Spinvis en Saartje Van Camp, die voor de gelegenheid acteur en muzikant Hans Dagelet meenemen. De drie zijn zichzelf, elkaar en een ander in een steeds veranderend decor. Droom weg bij de fantasiewereld van Neveldieren!

Kate Bush - The Dreaming (1982)

Hét meesterwerk van de toen 24 jaar oude Kate Bush. Ik luister ernaar sinds de plaat uitkwam en sindsdien is de muziek eigenlijk alleen maar gegroeid. De eerste experimenten met de Fairlight, een computergestuurd keyboard dat voor het eerst samples kon afspelen staan centraal in dit werk. Night of the Swallow is denk ik het beste nummer, maar alles is fabelachtig goed.

Gorillaz - Gorillaz (2001)

Sowieso ben ik een grote Damon Albarnfan. Maar dit album, wat een productie! Als ik zelf aan het mixen ben, gebruik ik deze plaat eigenlijk altijd als referentie. Het bonkt en schuurt en stuitert alle kanten op. Vooral alle gastmuzikanten (Tina Weymouth en Chris Frantz van o.a. Talking Heads) maken het tot een historische popplaat.

Boudewijn de Groot - Hoe Sterk is de Eenzame Fietser (1973)

Alhoewel Als de rook om je hoofd is verdwenen het allerbeste Boudewijn de Groot-liedje is (dat niet op deze plaat staat), is dit zijn beste album. Met Het Spaarne misschien wel als hoogtepunt. Een rustige, zeer evenwichtig ‘droog’ klinkende plaat. Ik was 12 toen hij uitkwam, maar zo rond mijn 30e ben ik er pas echt naar gaan luisteren. Wat nu vooral opvalt is de tijdloosheid ervan. Geen modieuze productietrucs, maar gewoon geweldige liedjes en buitengewoon smaakvolle arrangementen.

The Velvet Underground & Nico (1967)

Dan toch ook deze maar. Een absolute klassieker natuurlijk. En niet voor niets. Nu, zo’n 50 jaar later, blijkt pas hoe ontzettend invloedrijk deze plaat is geweest. De sound, de stijl, de attitude, alles hoor je nog steeds terug in muziek die nu wordt gemaakt. The Velvet Underground is veel invloedrijker dan bijvoorbeeld The Beatles, die, hoe geniaal ook, toch altijd een meer eenmalig fenomeen zijn geweest. Dit is een plaat die zijn schaduw ver vooruitwierp.

Beach House - Teen Dream (2010)

Wat heb ik deze plaat vaak gedraaid! Vooral in de auto, ‘s nachts. Ik heb Beach House een keer live gezien, in het oude Tivoli in Utrecht. Was niet supergoed, maar deze plaat wél. Wat een geweldige melodieën en arrangementen, de zang van Victoria Legrand (een nicht van Michel Legrand!….zoek maar op) lijkt zelfs een beetje op die van Nico van The Velvet Underground. Beste nummer is denk ik Walk In The Park, maar dat wisselt bij mij een beetje.

Tickets & info

Meer stories