Roman Kafka met profetische kracht
Josef K komt van de ene op de andere dag in een absurde nachtmerrie terecht. Hij wordt van zijn bed gelicht en gearresteerd, zonder te weten waarvoor. Overtuigd van zijn onschuld gaat K de strijd aan. Maar iedere keer als hij een poging doet het raadsel te ontcijferen, raakt hij verder verstrikt. Hij komt terecht in een bizarre wereld, een doolhof, waarin logica lijkt te wijken voor angst, schuld en de macht van onzichtbare rechters. Langzaam raakt K’s leven doordrongen van ‘het proces’ waarvoor niemand verantwoordelijk lijkt.

Franz Kafka schreef Het Proces in 1915 en kon toen nog niet vermoeden dat het universum dat hij beschreef zo herkenbaar is voor iedereen, en van alle tijden. Regisseur Marcus Azzini ziet het absurde universum waarin Josef K. terechtkomt als metafoor voor de ongrijpbaarheid van het leven. Neem je eigenlijk wel deel aan je eigen leven, of sta je langs de zijlijn te kijken, net als Josef K.? Wat veel mensen niet weten, is dat Kafka behalve ongemakkelijk en donker, ook een meester was in het oproepen van beelden en het neerzetten van bizarre, grappige situaties. Dit maakt Het Proces tot een voorstelling die zowel talig als beeldend is. En zowel verstikkend en pijnlijk als geestig en absurd.