Jan van den Berg en de band VLEK vertolken in een mix van rock & jazz en verhalen  het grootse en meeslepende levensverhaal van Wim Klein, de laatste menselijke computer die zijn leven leefde alsof het variété was.

De laatste menselijke computer

Wim Klein (1912-1986) was de laatste mens die sneller kon rekenen dan de computer. Hij werkte bijna twintig jaar als wetenschappelijk hoofdrekenaar bij CERN, het internationaal natuurkundig laboratorium in Genève. Totdat hij werd ingehaald door de elektronische rekenaars en hij de geschiedenis inging als ‘de laatste menselijke computer’.

Gevierd variétéartiest

Maar ook stond hij bekend als een Joodse Amsterdammer die tijdens de Tweede Wereldoorlog ternauwernood aan de razzia’s ontkwam, als wereldkampioen worteltrekken, internationaal gevierd variétéartiest, vloekbek, kettingroker, alcoholist, grootgebruiker van schandknapen en een geliefd onderzoeksobject voor hersenwetenschappers. Totdat hij op 1 augustus 1986 in het politiearchief van Amsterdam belandde: als een cold case.

“Als geen ander heeft Wim Klein ervaren wat het betekent om te worden ingehaald door de voortrazende technologie. Een lot dat ons allemaal te wachten staat. Ik wil bezingen hoe hij zijn leven juist daarom ten volle heeft geleefd: Want juist omdat wij uitsterven, kunnen we beter huilen om de dingen waar we om lachen en omgekeerd.” – Jan van den Berg

Willy Wortel

“Toch zeker dertig jaar had ik niet meer gedacht aan die warme middag eind jaren zeventig. Alle Praedinianen, het gymnasium dat naast de Stadsschouwburg staat, in de aula samengepakt om te kijken naar een rekenwonder. Voorzien van moeilijke opgaven en zakjapanners om de uitkomsten te kunnen controleren. Georganiseerd door de wiskundeleraar, die zelf π tot iets meer dan honderd cijfers achter de komma kende. Hoe groot was zijn vreugde toen Wim Klein een foutje maakte en hij hem kon verbeteren. En toen bleek hij vreselijk aan zijn einde gekomen te zijn.” – Jolande Andriessen, medewerker SPOT