“Het spel tussen beheersing en controleverlies dat Haring speelt, spiegelt het centrale thema van PLATINA. Het maakt de voorstelling haar meest verpletterende werk in jaren”, schreef NRC Handelsblad over het intieme duet van Abke Haring en Koen van Kaam in een viersterrenrecensie.

Daarmee verwoordde de krant de diepe bewondering die werd gevoeld door de pers en de jury van zowel het Nederlands als het Vlaams Theaterfestival waarvoor PLATINA in 2018 werd geselecteerd. Haring roept met tekst en een subtiele en sublieme choreografie van lichamen het finale vaarwel van een man en een vrouw. Twee mensen doen een poging tot een gesprek, voor zover dat mogelijk is, terwijl een indringende soundscape hun gedachtewendingen op de voet volgt. Woorden als grens van stilte. Onontkoombaar, dwingend en misschien zelfs genezend. Hij straalt een granieten geslotenheid uit, terwijl de vrouw wanhopig contact zoekt. “Aangrijpend en mooi.” (de Volkskrant ★★★★) 

ben je dichtbij gekomen toen ik sliep
heb je me aangeraakt en me daarna direct verlaten
of
ben je bij me gebleven tot ik wakker werd
en als ik mijn ogen open deed
verdwenen
met een achterwaartse pas
zodat ik niet kon zien
dat je bij me — in de kamer — was
kom je terug?
ben je hier?
kan ik iets doen?
zodat je blijft?