Hoewel ze zelden samen worden uitgevoerd hebben Mozarts Requiem en Haydns Die sieben letzten Worte unseres Erlösers am Kreuze duidelijk een link. Het zijn muzikale dialogen tussen het menselijke en het goddelijke, tussen leven en dood. Met het ene been staan we al in de hemel, met het andere nog op aarde. Gedreven door het verlangen naar vernieuwing van artistieke vormen, brengt het Franse Quatuor Debussy de werken op een bijzondere manier samen: volledig uit het hoofd en blootsvoets op een met turf bedekt en door kaarsen verlicht podium van de Stadsschouwburg. 

Zelf beschouwde Haydn zijn Sieben letzten Worte als een van de allerbeste werken die hij ooit schreef. De première vond plaats op Goede Vrijdag 1787 in La Santa Cueva, de ‘heilige grot’, in Cádiz. Het werk bestaat uit een inleiding, zeven prachtige sonates en het duizelingwekkende Il Terremoto als slot, de aardbeving die kort na het sterven van Jezus plaatsvond. Haydn schreef het stuk oorspronkelijk voor orkest, maar bewerkte het nog datzelfde jaar vanwege de populariteit voor strijkkwartet.

Het Requiem van Mozart is misschien wel het beroemdste koorwerk uit de geschiedenis. Het is door mysteries omringd: een opdrachtgever die anoniem wil blijven en natuurlijk de dood die Mozart op de hielen zat terwijl hij het schreef. Ziek, soms ijlend van de koorts, werkte Mozart dag en nacht aan wat zijn zwanenzang zou worden. Peter Lichtenthal, arts, componist en groot bewonderaar van Mozart, maakte in 1802 een intiem arrangement voor strijkkwartet.

Programma
Haydn: Die sieben letzten Worte unseres Erlösers am Kreuze
Mozart: Requiem (arr. P. Lichtenthal, 1802)