La Voix Humaine FaceTime
Ekaterina Levental
Een meeslepende en aangrijpende monoloog van Jean Cocteau
A compelling and moving monologue by Jean Cocteau
Nooit eerder klonk liefdesverdriet zo hartverscheurend mooi als in La Voix Humaine, een aangrijpende monoloog van Jean Cocteau uit 1930, die in 1959 door Francis Poulenc werd bewerkt tot een korte, maar bloedmooie opera. Halina Reijn, die momenteel internationaal furore maakt met de film Babygirl, speelde jaren geleden een prachtige, prijswinnende versie. Ditmaal kruipt actrice en mezzosopraan Ekaterina Levental in de huid van de verlaten vrouw, terwijl pianist Yoram Ish-Hurwitz op prachtige wijze haar eenzame gevecht begeleidt.
In deze ultieme afscheidsmonoloog belt een vrouw – in deze enscenering van regisseur en vormgever Chris Koolmees een camgirl – met haar ex in een laatste poging de breuk tussen hen ongedaan te maken. Geleidelijk groeit bij haar het besef dat de man voorgoed voor een ander heeft gekozen. Via een videochat verzet zij zich wanhopig tegen het definitieve afscheid. Hij is zwak en liegt tegen haar, iets wat zij weet.
La Voix Humaine FaceTime combineert de tekst met fragmenten uit een andere eenakter van Cocteau: Le Bel Indifférent, in 1940 geschreven voor Édith Piaf. Frans gezongen met Nederlandse ondertiteling.
concept, regie en vormgeving: Chris Koolmees | muziek: Francis Poulenc | tekst: Jean Cocteau | spel en zang: Ekaterina Levental | piano: Yoram Ish-Hurwitz
“Een indrukwekkende tour de force van mezzosopraan Ekaterina Levental. (…) Poulencs pianopartij wordt uitstekend gespeeld door Yoram Ish-Hurwitz.”
NRC ****
“Ekaterina Levental speelt de vrouw met een grandioze expressiviteit. (…) Een kleine voorstelling, maar van ongelofelijke kracht.”
Theaterkrant
Never has heartbreak sounded so heartbreakingly beautiful as in La Voix Humaine, a compelling and poignant 1930 monologue by Jean Cocteau, adapted in 1959 by Francis Poulenc into a short but stunning opera. In this ultimate farewell monologue, a woman calls her ex in a final attempt to undo the rift between them. Gradually the realization grows in her that husband has chosen another for good. At LEKS Company, the woman in question is a camgirl. Via video chat, she desperately resists the final goodbye. He is weak and lying to her. She knows it.
Director and designer Chris Koolmees created a staging that adds a whole new dimension to this classic: man becoming detached from society, in a dangerous game with ever-changing truths. A game that ends inevitably, abruptly and inexorably.
La Voix Humaine FaceTime combines this text with excerpts from another one-act play by Cocteau: Le Bel Indifférent, written in 1940 for Édith Piaf. Actress and mezzo-soprano Ekaterina Levental crawls from the woman in matchless fashion; pianist Yoram Ish-Hurwitz beautifully emphasizes her lonely struggle. Sung in French with Dutch subtitles.
