Jasper van Luijk dook in het leven van componist Franz Schubert. Een componist wiens leven zwaar en kort was. Maar ook een componist die bevlogen in de samenleving stond. Centraal in deze voorstelling staat het begrip verlangen. Het verlangen dat in het werk van Schubert klinkt, zijn verlangen naar betere omstandigheden, zijn verlangen naar schoonheid. Het verlangen naar datgene wat nog niet bereikt is en misschien wel onbereikbaar is. Geïnspireerd door dit verlangen reflecteert Jasper met zijn dansers en cellist Antonis Pratsinakis op het leven van Schubert. De composities van Schubert worden uit elkaar getrokken en samengevoegd met meeslepend nieuw werk van Antonis.

Uit de pers
‘Met schimmig licht, geprojecteerde woorden en composities van Schubert trekt hij ons naar een verleden vol verstilling en verlangen. […] Maar geleidelijk, en dat is heel mooi gedaan, vloeit dat verleden samen met het heden, wordt Schubert gemengd met een nieuwe compositie, wordt de akoestische cello ingeruild voor een elektrische en lijken al die woorden net zo goed te kunnen gaan over een kunstenaarsbestaan en liefde anno nu.’ (de Volkskrant★★★★)

‘Zachtjes en soepel beweegt Andrea Hackl aan het begin van de voorstelling, vanuit haar schouders, armen, hals. Een verstilde concentratie maakt zich meester van de ruimte waarin ook danser Mark Christoph Klee zich bevindt en haar even later bijvalt.’ (theaterkrant.nl ★★★)

—–
concept Jasper van Luijk | choreografie Jasper van Luijk i.s.m. de artiesten | dans Andrea Hackl en Mark Christoph Klee | compositie en live uitvoering Antonis Pratsinakis | tekstbewerking Martin Rombouts | kostuums Carlijn Petermeijer

Dansliefhebbers opgelet! In april presenteren wij namelijk Dance Partners in Crime, een clusterprogramma dat volledig in het teken staat van hedendaagse dans. Naast The Nonsense Society, zijn ook Weekend Break Festival, Moving Futures en Accusations te zien.