De Amerikaanse Emma Ruth Rundle weet iedereen te raken met haar poëtische nummers verpakt in een mix van postrock, folk en ambient. Op haar nieuwste album Engine of Hell keert Rundle terug naar haar begin jaren en stort ze zich volledig op de piano. In combinatie met haar stem zorgt het voor een hele intieme sfeer, waardoor het net is alsof je naast haar zit op een bankje ergens in een park. Ze weet perfect de zwakheden en weeffouten van de mensheid blood te leggen. Of zoals ze het zelf zo mooi zegt: “Here are some very personal songs; here are my memories; here is me teetering on the very edge of sanity dipping my toe into the outer reaches of space and I’m taking you with me and it’s very f****d up and imperfect.” Hoewel ze op dit moment als soloartiest haar faam maakt, was ze ook het creatieve brein achter de postrockbands Red Sparowes, Marriages en Nocturnes en heeft ze samengewerkt met de indierockartiest Chelsea Wolfe.

Jo Quail

Jo Quail is een internationaal geprezen cellist die al menig festival heeft afgereisd. Door haar instrumenten te combineren met innovatieve loopingtechnieken, weet ze over de hele wereld fans achter zich te scharen.