Maatschappijkritiek en persoonlijke twijfels

Emilio Guzman is vrolijk. Het einde van de wereld nadert. Als het niet Trump is, die opschept over de grootte van zijn nucleaire knop, dan zijn het wel de gevolgen van het broeikaseffect. We gaan er aan, dus het maakt toch niet meer uit. Dat is misschien wel de reden waarom Emilio zo vrolijk is.

Voorheen werd Emilio boos, op politici, op zichzelf. Hij heeft drie voorstellingen tegen populisme gemaakt en dat heeft… niks geholpen. De wereld is alleen maar populistischer geworden. Ook al is het voor Emilio misschien even slikken dat zijn voorstellingen helemaal niks hebben veranderd, het geeft hem ook vrijheid. Als het toch niet uitmaakt, kun je net zo goed doen waar je zin in hebt. En misschien maakt dat nou juist wel uit! Ben je benieuwd? Kom dan! “Guzman weet maatschappijkritiek en persoonlijke twijfels op slimme wijze aan elkaar te verbinden.” (NRC Handelsblad)