Je mooist beleefde avonden
Welke rol speelt kunst en cultuur in uw leven? In een serie portretten, met prachtige foto’s van Ronald Lowijs, vertellen Groningers in deze Agenda wat theater, muziek, poëzie, een bezoek aan hun favoriete festival of een dagje museum voor hen betekent. En hoe het coronavirus ook hun leven soms totaal overhoop gooit.
Myron Hamming – dichter en spoken word artiest
“Als iemand vraagt wat ik precies doe, moet ik altijd een beetje lachen. Want als schrijver en performer zijn je mogelijkheden eindeloos. Waar het op neerkomt, is dat ik verhalen vertel met het doel taal in het algemeen en poëzie in het bijzonder te ontdoen van het stoffige imago dat het met name bij jongeren vaak heeft. Want dat imago is totaal onterecht. Wie geniet er nou niet van een mooi verhaal, zeker als dat ook nog eens goed wordt verteld? Taal en poëzie hebben altijd mijn interesse gehad, ondanks dat ik dyslexie heb en op de middelbare school vrijwel geen enkele toets Nederlands heb gehaald. Ik was de traagste lezer, die gast achter in de klas die, als de rest al klaar was, nog worstelde met de inleiding. Het ongemak en de schaamte zorgden voor afstand van iets waar ik eigenlijk veel van hield. Mijn leven stond in die tijd geheel in het teken van topsport – schaatsen – maar daar ben ik, eigenlijk van de ene op andere dag, mee gestopt. De passie die ik ervaar tijdens mijn optredens als spoken word artiest is vergelijkbaar met het vuur dat ik voelde aan de start van de 500 meter.
Mijn grote droom is om de volgende stadsdichter van Groningen te worden. De afgelopen twee jaar hebben volledig in het teken van die ambitie gestaan. Ik heb mijn baan als bewegingsagoog opgezegd en ben gestopt als tekstschrijver bij een marketingbureau. Een sprong in het diepe, maar ook naar de vrijheid om volledig mijn eigen pad te kunnen uitstippelen. Ik probeer iedere maand een opvallende actie te bedenken. Voor kinderen in het Beatrix Kinderziekenhuis heb ik gedichten geschreven en ingesproken op video. Ik ben met de gemeente in overleg om op ludieke manier aandacht te vragen voor jongeren in de verslavings- en jeugdzorg. Onlangs heb ik met Jurriën Perdok een video opgenomen waarin ik in een lege Stadsschouwburg een ode breng aan het theater, de makers en het publiek. En afgelopen september heb ik tijdens een concert van het Noord Nederlands Orkest als dichter van de avond met poëzie een brug geslagen tussen de muzikale delen. Dat was mijn grootste optreden tot nu toe. Op dit moment ben ik bezig om met het NNO een spoken word video te maken waarmee ik mij begin december officieel presenteer als kandidaatstadsdichter.
Ik wil tegen mijzelf kunnen zeggen dat ik niets aan het toeval heb overgelaten. Als ik het niet word, dan was het nog niet de tijd en wacht er een ander avontuur. Kunst en cultuur staan dus centraal in mijn leven. Het is een wereld die mij inspireert en waarin ik
mij wil onderdompelen. De creatieve sector in Groningen vormt voor mij het kloppende hart. Wij nemen kunst tot ons in een van de prachtige musea in de stad of misschien gewoon op straat, laten de muziek binnen in concertzalen of genieten waar dan ook van de verhalen die ons verbinden. Voor mij is het allemaal begonnen bij Urban House Groningen. Op een avond ben ik meegegaan met een vriend (Mauricio Plat) die moest optreden tijdens een spoken word avond in Simplon. Ik had nog nooit op een podium gestaan, maar toen ik hem zag optreden, dacht ik direct: dit wil ik ook. Urban House heeft me vervolgens met open armen
ontvangen. Ik heb workshops gevolgd, onder andere van Renée Luth, de huidige stadsdichter en een goede vriendin van wie ik ontzettend veel heb geleerd. Bij Urban House is het vuur echt gaan branden.” “Waar vreemden op het hout legendes worden
van je mooist beleefde avonden” is de slotzin van de prachtige ode aan het theater die Myron maakte samen met videograaf Jurriën Perdok.
Bekijk de video of volg Myron op social media.
