Gerardjan Rijnders geeft oppositie een stem
‘Oresteia’, de eerste regie van Gerardjan Rijnders bij het NNT, vertelt het verhaal van Klytaimnestra, een sterke, zelfbewuste vrouw die onverschrokken de strijd aanbindt met de door mannen gedomineerde samenleving.
Deze Griekse tragedie van Aischylos speelt in Thebe, waar het huis van Atreus wordt geteisterd door een keten van geweld. Klytaimnestra vermoordt haar man en oorlogsheld Agamemnon, uit wraak omdat hij hun dochter Iphigeneia offerde voor de Trojaanse oorlog. Orestes, de zoon des huizes, keert terug uit ballingschap om zijn vader te wreken. Hij doodt Klytaimnestra, die vervolgens de wraakgodinnen aanroept het voor haar op te nemen.

Gerardjan Rijnders:
“In de enscenering van De Oresteia ligt het accent meestal op de familietragedie, de kern van het verhaal. Maar voor mij is vooral het derde en laatste deel het meest interessant. Het deel waarin de orde is hersteld en de rechtstaat wordt ingevoerd. Maar op grond waarvan?
In zijn boek ‘Het Land is moe’ (2010) schrijft de Britse historicus Tony Judt dat een samenleving zonder oppositie haar vermogen verliest om op nieuwe ontwikkelingen te reageren. In deze bewerking voeren ‘de kinderen van de nacht’ oppositie tegen een wereld in ontbinding. Het zijn de anarchisten, de kunstenaars en vrouwen zoals de Pussy Riots, Madonna’s en Sinéad O’Connors die ons scherp houden, die vragen blijven stellen over de wereld waarin we leven.”