Zesde van Mahler

In december staat traditiegetrouw Mahler op het NNO-programma. Dit seizoen is het de beurt aan de Zesde Symfonie. Op het podium ziet u veel strijkers en blazers en een indrukwekkende verscheidenheid aan slagwerkinstrumenten, zoals pauken, een reusachtige hamer, trommen, klokken, celesta, koebellen en een xylofoon. De orkestbezetting doet terecht vermoeden dat er iets groots te gebeuren staat. Alhoewel Mahler in het eerste deel zoete beelden van het platteland oproept, hangt er onmiskenbaar onheil in de lucht. Het tweede deel ademt zelfs een weldadige rust uit. Maar dan komt het! Vanaf deel drie groeit de wanhoop en wordt toegewerkt naar een dramatische finale. Had Mahler het zwaar toen hij deze symfonie, bijgenaamd De Tragische, schreef? Nee, integendeel. Hij was succesvol als dirigent en had een dochtertje met de mooiste vrouw van Wenen. Toch zou dit geluk van korte duur zijn en wellicht voorvoelde Mahler dat. De immens luide hamerslagen tegen het eind voorspellen de triomf van het Noodlot. Kort na de première werd Mahler ontslagen als dirigent van de Weense Opera, stierf zijn dochter, bleek hij een ongeneeslijke hartkwaal te hebben en ontdekte hij dat zijn vrouw Alma hem bedroog. Maar laat u zich door al dit onheil vooral niet afschrikken. De Zesde is Mahlers meest persoonlijke symfonie en daarmee volgens velen zijn allermooiste en wordt gezien de enorme orkestbezetting en moeilijkheidsgraad niet heel vaak gespeeld. Een monumentaal werk, dat u eigenlijk niet zou mogen missen…

Lees hier een interview met dirigent Antony Hermus.