Is het circus of is het dans? Die vraag pareren Marta & Kim met een zacht, vloeiend en sculpturaal spel met kracht, balans en verhouding”, aldus de jury van de BNG Bank Dansprijs over de winnende productie Engel.

Een fysiek duet

In deze prachtige, beeldende voorstelling stellen de twee performers de vraag wat ons bewustzijn nu precies is. Waar worden gedachtes door ingegeven? En zo ontstaat een fysiek duet over de innerlijke strijd van ieder mens met de verschillende kanten van zichzelf en de dingen in het leven waar we niet direct betekenis aan kunnen geven.

Poëzie

Marta en Kim lieten zich voor Engel inspireren door het gedichtenbundeltje Stof dat als een meisje van Toon Tellegen. Het choreografenduo vroeg Marjolein Roozen om een gedicht te schrijven naar aanleiding van hun voorstelling Engel. Zij zag de voorstelling en schreef het gedicht Anima.

Marjolein Roozen Anima

steeds beweeg ik uit balans
voel dat mijn zwaartepunt uitstijgt
ver boven romp en hoofd, waar
ik meters aan mens verwacht, maar
de hemel niets dan blauw toont
struikel door, want men spreekt hier niet
van wat buiten het blikveld vermoed wordt

toch zoek ik bij de glanzende grens
van ons onbewuste die steeds dunner
haarfijn hoor ik gouden dromen zingen
zie benen dansen in dikke lucht, een opslag
van stellige ogen die in vacuüm
priemen en ken hier de wolken
van jouw wakende adem

in vergeten breuklijnen waar mes
het ei doorsnijdt, klamp ik mij vast
we bootsen na, versneld, vertraagd
maar waar ik stilsta zweef je door, dus
versta je me wel in de plooi of reik ik
mijn leven naar je uit zonder dat je
weet dat ik achter het water schuil

jouw antwoord in onverdeeld licht
omkapselt lijven die dan ruimte
doen uitdijen knapperige schalen
doen breken steeds nader, gelijkwaardig
hervinden we evenwicht en ineens
zie ik uitgesproken klaar
dat ik ook jouw animus ben