In MULTIVERSE is choreograaf/performer Louis Vanhaverbeke een multifunctionele discjockey. Ronde geluidsdragers bepalen de beat, maar een echte rapper is hij niet. Hij kaatst met argumenten, schuurt zijn lyrics af, klapt zijn gedachten in tot een uitvouwset. Hij pompt de beste hits naar boven, borstelt referenties eraf tot de gedachten stuiteren en we zo een nieuwe dimensie inwaaien. Al lopend en zingend ontstaat een levend kleurenwiel. Objecten – brol, zegt hij zelf – zijn van cruciaal belang in zijn onderzoek, zijn toolkit bestaat dan ook uit plastic emmers, frisbees, huisraad en andere willekeurige spullen. Vanhaverbeke zoekt naar welke vormen van gesproken woord de complexe gang van het denken ontvouwen: het zijn pogingen om al slammend, scattend en rhymend zijn plek in de wereld te bevragen. Kan hij aan deze tsunami van objecten en woorden ontsnappen? Wordt hij door deze rommel geabsorbeerd? Of zijn het juist de tools om de flow voor te blijven?

Louis Vanhaverbeke heeft een sterke interesse in de clash tussen levensstijlen en subculturen. Zijn praktijk bestaat voornamelijk uit het maken van performances en installaties; muziek is hierin voor hem niet alleen een uitdrukkingsvorm, maar ook een middel om zich al zoekend te identificeren. Als tiener switchte hij over en weer tussen rappers-attitude en wannabe-rockstar. Door diverse carrière-ambities te remixen, ontwikkelde hij een eigenaardig vocabulaire: freestyle, niet te classificeren, wel leesbaar.

“Een verbeeldingrijk, kleurig statement in een te grijze wereld” (Knack Focus).

Language no problem
In MULTIVERSE, Louis Vanhaverbeke is a multifunctional disc-jockey. The beat from the circular sound media may be hot, but is he a rapper? No, he’s not. He bounces arguments back and forth, sands his lyrics down, folds his thoughts up so they’re like a kit. He pumps up the best hits, brushes references off them until the thoughts bounce and we’re blown into a new dimension. Singing and dancing, a living colour wheel is born. Arranged in levels between statement and performance. The rest of his set of tools consists of plastic buckets, frisbees, household stuff and other junk. Can he escape this tsunami of words and objects? Is he absorbed by all this mess? Or are they actually the tools he needs to keep ahead of the flow? 

———

In maart tonen we een reeks voorstellingen geproduceerd door het Gentse kunstencentrum CAMPO. Er worden drie solo’s vertoond door drie zeer verschillende artiesten. Naast Louis Vanhaverbeke, spelen ook Benny Claessens en Pieter Ampe deze maand in het Grand Theatre.