“Simon Carmiggelt… Wie moet ik bijpraten? Horden, vrees ik. Kort door de bocht: hij was cursiefjesschrijver. Die stukjes las hij voor op tv bij de VARA. Dagelijks had hij zijn hoek in Het Parool, later in afnemende frequentie. Het begrip ‘columnist’ was er nog niet. Carmiggelt, dus. Hij schreef onder pseudoniem een dodelijk vers met als onderwerp de toneelrecensent. Dat wil ik voordragen. En waar ga ik het verder over hebben? Dat de criticus niet meedoet aan de afrekencultuur van deze tijd. Wat behelst het vak? Veel. Maar in de eerste plaats de poging om een opinie aan te bieden die de moeite waard is om er kennis van te nemen. En nog een bocht verder, vertel ik over de omgang met tekst en taal, routine en voorbereiding en mijn manier van kijken. En uiteraard: de ervaringen met kritiek op kritiek. Als ervaringsdeskundige: ik was vanaf mijn achttiende 22 jaar voetbalscheidsrechter en ook nog eens achttien seizoenen voorzitter van de jury van de Soundmix Show op de televisie…”