“Met simpele, maar krachtige beelden een klassieker ontleden: dat is Boermans op zijn best.”

★★★★ Trouw over Theu Boermans:

“Boermans’ regie zet in als een regelrechte komedie. […]. Het accent ligt niet op de melancholie, maar op de plicht van de mens zorgzaam te zijn voor de ander. Dat is mooi in deze uitvoering, die voortdurende hang naar betekenisvol leven. De allermooiste scѐne in die zin is als Olga (Ariane Schluter) zich bekommert om het lot van oude kinderjuf (een prachtig van Parkinson bibberende Antoinette Jelgersma) die voortdurend als oud vuil wordt behandeld.”

★★★ Volkskrantdoor
Esther Kleuver

“Van zijn tweede grote regieklus voor het Nationale Toneel maakt Theu Boermans een menselijk drama waarbij ook veel te lachen valt. Haar rol van oudste vrijgezelle dochter Olga speelt Ariane Schluter met de bedoelde bedrieglijke eenvoud. Anniek Pheifer is de middelste zusters, die gevangen zit in haar huwelijk. Jongste zus Irina is de meest hoopvolle van de drie en verwacht dat alles in Moskou beter zal worden. Haar teleurstelling is dan ook het grootst als blijkt dat een verhuizing er niet in zit. Herbers verbeeldt die teleurstelling aangrijpend zonder dat zij naar de grote gebaren grijpt.”

★★★ Algemeen Dagbladdoor
Nico Hemelaar

“Geholpen door dit prachtstuk van Tsjechov, dat na ruim honderd jaar nog niets aan zeggingskracht heeft ingeboet, en een onbeschrijflijk rijk acteurstableau (bestaand uit maar liefst dertien spelers) levert hij [Boermans] opnieuw een zeer fraaie Drie Zusters af. Hij laat qua spelregie alle ruimte aan de acteurs om te stralen, maar ook het decor van Bernhard Hammer doet dat.Deze Drie Zusters is niet alleen een pleidooi voor het leven, maar ook voor het toneel.”

★★★★ Telegraafdoor
Esther Kleuver

“Een en al hunkering is het in ‘Drie Zusters’. Olga (Ariane Schluter), Masja (Anniek Pheifer) en Irina (Katja Herbers) dromen en smachten, niet in staat het Moskou van hun jeugd als geïdealiseerd geluk onder ogen te zien. In enscenering en vormgeving (Bernhard Hammer) heeft regisseur Theu Boermans bij het Nationale Toneel de melancholie weer teruggehaald en speelt daarmee voelbaar in op de huidige crisissfeer met het snakken naar betere tijden.”

★★★ Trouwdoor
Hanny Alkema

“De grappenmakerij mondt uit in een hilarische carnavalsscène (…) tragiek vindt zijn hoogtepunt in een hartverscheurende scène waarin de jongste zus Irina zichzelf verliest in haar noodlot. Zo wordt deze versie een stuk van uitersten. Gezegd kan worden dat Boermans’ risicovolle interpretatie, gedragen door topacteurs, de tijdloosheid van Tsjechovs werk volkomen recht doet.”

★★★★ Dagblad van het Noorden