DUETS WITH JIM is een zeer persoonlijke muziektheatervoorstelling over een moeder en haar meervoudig gehandicapte zoon. Jim kon niet lopen en ook niet praten, maar maakte wel prachtige geluiden.  Gegrepen door de muzikaliteit ervan nam zijn moeder (Andrea van Beek) deze geluiden op.

Van Beek is klassiek zangeres en vroeg componisten een duet  te schrijven voor haar en haar zoon. Elke compositie belicht een ander aspect van hun leven samen en is in een andere muzikale stijl. Samen met basklarinettist Gareth Davis en Jim (op tape) zingt Van Beek over haar strijd met de werkelijkheid en over het vinden van schoonheid.

Haar verhaal gaat over de pijn een kind te krijgen dat zwaar gehandicapt is, de noodzaak om anders naar het leven te gaan kijken, de eenvoud van onvoorwaardelijke liefde, de lol van het dagelijks leven en de hardheid van de dood. Het verhaal van Jim gaat over pure levenslust en overgave.

NRC Handelsblad
‘Uitgebeend muziektheater dat toont hoe weinig eigenlijk nodig is voor een indringende voorstelling’   lees hier de volledige recensie

Geert van Hove (hoogleraar Disablity Studies in Nederland)
‘Van Beek bewijst met haar DUETS WITH JIM dat we projecten nodig hebben , die een cross-over tussen kunst – ervaringsdeskundigheid – wetenschap aandurven. Een bijzondere ervaring van hoog muzikaal gehalte, een aanrader.’

Compositie: Ron Ford, Morris Kliphuis, Gábor Tarján, Jacob ter Veldhuis en Huba de Graaff  | tekst: Andrea van Beek tape: Jim Bouwens | regie: Xander Straat | sopraan: Andrea van Beek | basklarinet: Gareth Davis | lichtontwerp: Yaron Abulafia | geluidsontwerp: Leo Knikman | kostuums: Team/10 | lichttechniek:  Bas Berensen | zakelijk leiding: Theo Andriessen

——
Onderdeel van Survival of the Unfittest
In de februarimaand onderzoeken we binnen het clusterprogramma Survival of the Unfittest de mogelijkheden van mensen met een beperking. Het programma bestaat uit verschillende voorstellingen voor, door en over mensen die afwijken van wat we normaal vinden. Niet de besten, maar degenen die zich het best aanpassen, kunnen volgens Darwin overleven. Maar waaraan moeten we ons aanpassen? We houden iedereen een spiegel voor: wat is normaal?