Durven en ontdekken met Mus

Hoe zijn de boeken over Mus en kapitein Kwaadbaard ontstaan?

“Nadat ik in 2009 van de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie kwam, heb ik veel theater- en televisiewerk gedaan. Ik heb helaas nooit de carrière gekregen waar ik misschien op had gehoopt. Ik werd er niet gelukkig van. Zes jaar geleden werd ik wakker met een verhaal in mijn hoofd. Toen besefte ik dat ik het miste om zelf iets te bedenken en te creëren. Ik heb dat verhaal opgeschreven en uiteindelijk is daar een boek uit ontstaan. Inmiddels zijn er vijf delen.”

Wat vind je zo leuk aan schrijven voor kinderen?

“Als ik schrijf, combineer ik twee dingen. Allereerst creëer ik een spannend verhaal, waarbij ik zorg dat ze er meteen in meegaan. Daarnaast wil ik iets meegeven dat ik zelf als kind had willen weten of leren. Bijvoorbeeld over jezelf zijn en angsten. Als een kind daar echt iets aan heeft, dan heb je een positieve invloed op een leven. Mooier of dankbaarder kan het voor mij niet worden als schrijver.”

Zit er ook iets van jezelf in Mus?

“Mus is absoluut een versie van mij. Ze vindt sommige dingen spannend, maar ze doet het allemaal toch. Ze is nieuwsgierig, stoer, maar ook kwetsbaar. Mus zoekt naar wie ze is in het leven en welke mensen daarbij passen. Ik denk dat een kind dit ook vaak zo voelt.

Ik heb zelf als kind lang niet geweten wie ik was en durfde niet in mezelf te geloven. Mus staat voor durven, voor angsten overwinnen en met nieuwsgierigheid naar de wereld kijken. Dat maakt haar voor mij een heel tof personage.”

Je bezoekt veel scholen. Wat leer je daar van kinderen?

“Veel meer dan een paar jaar geleden. Als ik nu naar een school ga, kom ik niet alleen maar om verhalen te brengen, maar ook om ze te halen. Ik wil weten wat hen bezighoudt, wat ze leuk vinden en wat juist niet. Ik schrijf voor de kinderen van nu en wil meer doen met belangrijke thema’s als dyslexie, in de minderheid zijn en jezelf ontdekken. Ze inspireren me ook om met nieuwsgierigheid en verwondering naar de wereld te kijken. Kinderen leven veel meer in het moment en daar kunnen volwassenen echt iets van leren.”

Zijn de personages in je boeken door de jaren heen veranderd?

“Alle personages zijn gelaagder geworden. Ze hebben meer meegemaakt. Mijn enige tip voor de acteurs was dan ook om de boeken te lezen, om een nog duidelijker beeld te krijgen
van hun personage. Dat kan net iets extra’s opleveren voor de musical. In de recensies van mijn eerste boek stond vaak dat de personages oppervlakkig waren. Ik snap dat nu beter, omdat je ze pas in de latere boeken echt leert kennen.”

Dan een nieuwe stap: je eerste boek is vertaald naar een musical. Hoe voelt dat?

“Heel bijzonder. Ik ben ontzettend blij en trots. Ik ben ook echt een theatermens, dus hierin komen mijn disciplines samen. Het is een hoogtepuntje in mijn carrière tot nu toe.”

Wat gebeurde er toen je de musical zelf voor het eerst zag?

“Ik was enorm ontroerd. Het was zo veel indrukwekkender dan ik had verwacht. Al die tijd zat het alleen maar in mijn hoofd en nu beleefde ik het in het echt. De muziek is niet normaal zo mooi, dat heeft de componist echt heel goed gedaan. Het decor is zo fantasierijk. Het mooie aan deze musical is dat hij de verbeelding zo prikkelt. Een goed boek doet dat ook: het komt in je hoofd tot leven.”

Waren er dingen uit het boek waarvan je dacht: dit moet absoluut in de musical blijven?

“Sowieso het personage Kromme Kareltje. Kinderen zijn fan van hem en ik ook. Hij heeft inmiddels zelfs zijn eigen spinoff-boek gekregen. Scriptschrijver Kiki Jaski had de vrijheid om een nieuwe versie te maken. Het hoeft natuurlijk niet een op- een gekopieerd te worden. Je moet er iets mee doen, er je eigen draai aan geven en dingen weg durven laten. Dat heeft zij echt fantastisch gedaan.”

Als jij zelf een rol in de musical zou hebben, welk personage zou je dan willen spelen?

“Kwaadbaard en Mus lijken me echt heel moeilijk om te spelen. Dan zou ik toch het liefst Kromme Kareltje willen zijn. Ook al denk ik niet dat ik het beter kan dan de acteur die het nu doet. De manier waarop hij speelt is echt heel bijzonder. En zonder te veel te verklappen, zou ik die rol fysiek niet eens aankunnen. Ik kan ook helemaal niet zingen, dus het is maar goed dat ik zelf niet meedoe.”

Toen je hoorde dat er een musical kwam, had je zelf al acteurs in gedachten?

“Nee, nog niet echt. Wel vertelde ik vorig jaar, tijdens Expeditie Robinson, elke avond een verhaal over Mus en kapitein Kwaadbaard aan Linda Wagenmakers. Zij genoot daar oprecht
van. Toen ik vertelde dat er een musical kwam, zei ze dat ze daar heel graag in mee wilde spelen. En je raadt het al: ze zit erin! Mijn kracht is om een verhaal te vertellen en zij zet nu haar kracht in door met haar geweldige stem dat verhaal door te geven.”

Wat maakt de voorstelling interessant voor ouders en kinderen?

“Voor iemand die het boek niet kent of nooit naar theater gaat, is dit een geweldige introductie. En voor wie de boeken al wel kent, biedt de voorstelling juist de kans om de personages op een heel nieuwe manier te zien. Er zit enorm veel humor in, dus ook ouders gaan hier zeker van genieten.”

Wat hoop je dat kinderen meenemen nadat ze de musical hebben gezien?

“Ik hoop dat het boek inspireert om naar de voorstelling te komen, maar ook zeker andersom. Dat iedereen die de musical ziet meteen de boeken wil lezen. Een kruisbestuiving van de twee werelden die mij zo dierbaar zijn, dat zou ik heel mooi vinden. En als een meisje of jongen zegt: ‘Ik wil ook zoals Mus zijn.’ Of: ‘Ik ben wel eens zo boos als Kwaadbaard, maar weet niet wat ik dan moet doen.’ Ik zou het geweldig vinden als kinderen er echt iets uit kunnen halen en er een gesprek op gang komt.”