Voorpret

Je kent het misschien wel. De twijfel of je wel of niet zult gaan. Wellicht iets later vertrekken? Nog even de afwas, het journaal of toch eerst koffie? Je kocht een kaartje voor je favoriete band, maar eerst is er een voorprogramma. Sla je het onbekende talent over of wint de nieuwsgierigheid?

Een voorprogramma is de amuse van de avond, vaak in de stijl van de hoofdact en bedoeld om je alvast lekker in de stemming te brengen. Het is de opwarmer, een kans voor jonge makers om voor een groter publiek te spelen. Het is ook lekker praktisch. Ze hebben vaak minder ruimte nodig op het podium, dus is de boel snel weer op orde voor het vervolg. Bovendien zorgt het voor een soepelere spreiding bij binnenkomst van het publiek. Ideaal voor de organisatie, een complete avond uit voor het publiek.

Niet alleen bij muziek, ook bij cabaret zie je steeds vaker vooraf de topcomedians van morgen. Maar eerlijk is eerlijk: het kan ook tegenvallen. Soms voelt het alsof je verplicht een grote portie spruitjes moet wegwerken voordat je aan je toetje mag beginnen. Het is ook wel een gok die je neemt als gevestigd cabaretier. Voor hetzelfde geld steekt de gastact je compleet naar de kroon of parkeert hij de lachspieren van het publiek in standje winterslaap. Kom daar maar weer eens overheen.

Ook ik moet mij weleens door een voorprogramma worstelen. Toch vind ik het vaak juist het spannendste onderdeel van de avond. De onzekere voorpret waarin alles nog kan gebeuren. Het is te gek als een jonge maker op sleeptouw wordt genomen, ik sla er zelden eentje over. De afgelopen tijd werd ik een paar keer compleet overdonderd. De energie van The Zac Schulze Gang, de onvoorspelbare Sezgin Güleç en het hypnotiserende Eosine maakten indruk. Beginnende acts zijn vaak ook nog zo heerlijk benaderbaar. Na afloop komen ze meestal hun elpees signeren en gaan ze in gesprek. De innemende Elena van Eosine heb ik in mijn hart gesloten.

Kom vooral op tijd voor de jonge sterren. Misschien heb je achteraf wel een goed verhaal: dat je erbij was op die eerste schreden. Later kun je opscheppen dat jij ze zag toen niemand ze nog kende. En geloof me, dat maakt het hoofdprogramma alleen maar beter.