Verstikkende Grime
Door Sylvia Brouwer, theatermarketeer bij SPOT Groningen,
Ik overleefde een grime-aanval van mijn dochter. Dat klinkt een beetje hysterisch. Dat is het ook. In deze tijd. In de negentiende eeuw was dat anders. Toen stierf er weleens een acteur na het gebruik van theatermake-up. Destijds kwam de moderne grime in opmars. Acteurs maakten elkaar op. Meestal gebruikten ze daarbij huis-, tuin- en keukenmiddelen als loodwit, malachiet, kalk en verguldsel. Vaak giftig. Dat daarbij zo nu en dan een acteur de dood vond door loodvergiftiging werd op de koop toe genomen. Risico van het vak.
Ooit kreeg ik een privérondleiding in het Theatre Museum in Londen. Ik was de enige bezoeker. Waarom weet ik niet, het was er hartstikke leuk. Na afloop wist ik alles over dubieuze schmink. Ongetwijfeld hebben ze mij veel meer verteld. Alleen dit verhaal is me altijd bijgebleven. Een museummedewerker wilde mij toen ook graag schminken. Ik heb beleefd bedankt. Voor de zekerheid.
En dat bedanken vergat ik toen mijn achtjarige dochter met uiterst verleidelijke stem vroeg: “Mam, mag ik je opmaken?” Ze had een make-upset voor haar verjaardag gekregen. Die moest uitgetest. Mijn dochter keek me hoopvol aan. De glitters en felle kleuren staarden mij lonkend aan vanuit de doos. Natuurlijk wilde ik er niet uitzien als de poppetjes op de verpakking, maar ik wilde evenmin haar pret bederven. “Je ziet er heel mooi uit!”, riep mijn dochter blij.
In een mum van tijd zag ik eruit als Pipo de Clown in het kwadraat. Mijn gezicht begon heftig te branden en mijn ogen nog heftiger te prikken. Ik kon het niet helpen even terug te denken aan de acteurs uit de negentiende eeuw. Er zou toch niet stiekem een vleugje loodwit of malachiet in dit product verwerkt zitten? De letters van de verpakking waren te klein en mijn leesbril niet onder handbereik. Eigenlijk wilde ik het ook helemaal niet weten. Dit smeersel moest direct van mijn gezicht af. De ‘kindvriendelijke’ make-up liet zich niet zo makkelijk verwijderen. Een schuurspons moest er aan te pas komen. Drie dagen liep ik rond met een dik en merkwaardig gekleurd hoofd. Compleet voor schut, maar ik overleefde het wel.
