Welkom in het tijdperk van de mentale ziektes. De vermoeide samenleving is overprikkeld en hyperactief. De homo economicus vermarkt zichzelf en stilletjes wenen wij bittere Prozac-tranen. We werken onder vrijwillige dwang en ontspannen in dwangmatige vrijheid. Rust wordt onrust. In tijden van burn outs, overprikkeling en uitholling vraagt URLAND zich af: ‘hoe laten we los, als er niets meer is om aan vast te houden?’

Te veel waarheid, te veel onwaarheid, te veel verwachtingen, te veel data, te veel toegang, te veel vrienden… TRANQUILO. WE MOETEN ER EVEN TUSSENUIT. VERDOOF ONS. WE NEED VACATION FROM VACATION.

URLAND gaat op reis en neemt mee: lievelingsmuziek, lekkere kostuums en oervader Nietzsche. URLAND ontkoppelt. URLAND wil namelijk even vrij zijn van millennialtragiek. URLAUB is een persoonlijke, existentialistische poging theatrale onrust te baren en échte tijd te doden.
Is dat de ware vakantie, de lege tijd?

De millennial-theatermakers van URLAND kijken om zich heen en zien een wereld die in de war is. De moderne mens is verantwoordelijk voor zijn eigen geluk en is volledig op zichzelf teruggeworpen. Er zijn geen idealen meer, alleen maar cijfers. Iedereen is een prestatieobject geworden en de publieke ruimte en het sociale vangnet verdwijnen steeds meer.

URLAND gaat op zoek naar de zin van het Niets.