In een klein dorpje is alles goed. De mensen weten wat ze aan elkaar hebben. Families kennen elkaar al generaties lang. Er heerst rust en vertrouwen. Hier stappen de mensen in bed zonder de deur op slot te draaien. Tot er een schaduw over de kleine gemeenschap valt. Er wordt ingebroken. En dan zijn de poppen aan het dansen. Onheil volgt. Geruchten worden verdenkingen en verdenkingen worden beschuldigingen. Zolang de dader niet wordt gevonden, zal het nooit weer worden zoals het was.

Wie vertrouw je als je omgeving aangetast wordt? Hoe helder zie je dan nog het onderscheid tussen slachtoffer en dader? De wierheid fan Wylgeragea laat zien dat een groep mensen, een gemeenschap, een eigen wereld kan creëren. De individuen in die gemeenschap vormen met elkaar een eigen sociale context. Los van de waarheid, voortgekomen uit de aandrang tot zelfbehoud. Wie heeft gelijk…? En waar leidt zoiets toe?

In de pers

★★★★ Theaterkrant
“Speelse setting en vlotte dialogen. Geestige regie van Jos van Kan.”

★★★★ Friesch Dagblad
“Uitgesproken en humoristisch. Ijzersterke dramatische verbinding tussen vorm en inhoud.”

tekst: Kees Roorda | vertaling: Romke Toering | regie: Jos van Kan | dramaturgie: Inés Sauer | acteurs: Lourens van den Akker, Aly Bruinsma, Eva Meijering, Lysbeth Welling, Joop Wittermans | vormgeving: Jan Ros | kostuumontwerp: Linda Eijssen | muziek: Wiebe Gotink | muziek Liet fan myn doarp: Hilbrandt | lichtontwerp: Koos de Vries