“Chinese dansers die in het Chinees wetsteksten staan voor te lezen? Jawel, en het blijkt nog een vrolijk makend experiment ook.” (Volkskrant****). Klik hier voor de volledige recensie.

Fysieke mix van mime en theater uit China
Lange tijd stond Chinees theater gelijk aan traditioneel theater en dan alleen van het soort dat de goedkeuring van de communistische partij kon wegdragen. Maar dat is inmiddels allemaal anders, mede dankzij Paper Tiger Theater Studio. De groep uit Beijing heeft een stevige reputatie opgebouwd in de alternatieve Chinese kunstscene door versteende theaterwetten met frisse energie aan mootjes te hakken en te zorgen voor het broodnodige experiment. ‘Reading’ is een fysieke mix van mime en voordracht. Vijf dansers/ acteurs lezen teksten voor die in de verste verte niet voor het theater zijn bedoeld – uittreksels uit het geboorteregister, wetsartikelen, een gids voor zwangere vrouwen – en die ook geen relatie tot de beweging hebben, wat tot merkwaardige, soms komische botsingen tussen lichaam en woord leidt.

‘Beweging en tekst vloeien samen […] De voortdurende beweging van de lichamen vormt een aanval op de taal, wat opvallend sterk werkt.’ – documentairemaker Wu Wenguang

Lees hier een interview met theatermaker Tian Gebing uit het Frascati Magazine.

Lees hier een interview met programmeur Frie Leysen van Eric Korsten.

Besides the traditional, state-approved theatre, China is home to a steadily growing number of new and independent companies that do not shy away from experimentation and social criticism. One of the most prominent companies is Paper Tiger Studio in Beijing. With their dynamic and often humorous theatre shows they break open traditional conventions and connect to contemporary life in China. In Reading (‘proclaiming’), director and co-founder Tian Gebing combines mime, dance and oration. The five dancers/actors read texts not even remotely intended for the stage – extracts from the birth register, legal acts, a guide for pregnant women – and that have no relationship at all to the dancers’ movements. This results in highly peculiar and sometimes comical collisions between body and language.