Olivier Diepenhorst | Gabbers waren we | 30 november 2024 | Turfsingel 86

Gabbers waren we is een rauwe theatershow op 160 beats per minuut in de regie van Olivier Diepenhorst over vriendschap en worden wie je wil zijn. De losgeslagen muzikale theatertrip speelt zich af in de gabberscene van de jaren negentig, toen maar liefst een kwart van de jongeren zich gabber noemde, tot grote afschuw van de rest van Nederland.

Op het podium hangen doorschijnende doeken waar gezichten op worden geprojecteerd, terwijl twee performers in ontspannen poses op de grond zitten, wat een intieme en dromerige sfeer oproept.

Drie dansers in kleurrijke, sportieve kleding staan in beweging op een podium, met blauwe gordijnen op de achtergrond die de ruimte een intieme sfeer geven.

Een performer zit op de grond, omringd door doorschijnende doeken met projecties van ogen, wat een mysterieuze en contemplatieve sfeer oproept.

Een roes

Het verhaal voert ons naar de Rotterdamse Energiehal. Duizenden gabbers komen bij elkaar om nachtenlang te hakken. Daar worden Alex, Moon en Ben beste vrienden. Onoverwinnelijk lijken ze, in een roes van XTC, zweet en op de voornoemde 160 beats per minuut, tot ze zichzelf én elkaar kwijtraken. Vijfentwintig jaar later en een leven verder, treffen Alex en Moon elkaar weer. Een nacht lang worden ze geconfronteerd met hun verleden, hun keuzes en proberen ze te hervinden wat ze verloren hebben.

“Gabbers waren we is een meeslepend, wezenlijk verhaal dat rouwt om een gedoemde vriendschap, en deze tegelijkertijd viert.”

– Trouw ★★★★

“De energie die loskomt als het toneel verandert in een hardcorefeest en de spelers gaan hakken, werkt aanstekelijk.”

– de Volkskrant ★★★★

“(…) wat een daverende theatertrip. In het prachtige, industriële decor zorgen licht, geluid en Matytchaks performance voor een verleidelijke trance.”

– Het Parool

“Emma Bogerd, Sam Corver en Roos Englebert hakken alsof hun levens ervan afhangen, en verheffen dat hakken tot een vorm van performance-art.”

– Theaterkrant

‘Tegen een achtergrond van gabberhouse hoor je de gedachten van drie bevriende tieners in een nachtclub, kunstig verbeeld door drie dansers op een rokerig toneel.”

– NRC ★★★★