Het werk van een genie
De Latijnse dodenmis heeft veel componisten tot hun mooiste en meest aangrijpende muziekstuk geïnspireerd. Het Requiem van Verdi is daar een goed voorbeeld van. Best bijzonder, want Verdi was niet rooms-katholiek en waarschijnlijk zelfs niet eens gelovig. Maar alleen in verheven taal kon hij het immense verdriet vangen dat hij voelde bij het overlijden van twee dierbare vrienden: de schrijver en humanist Manzoni en de beroemde componist Rossini. Alles in het Requiem verraadt dat Verdi in de eerste plaats operacomponist was. Het werk heeft diezelfde dramatische contrasten, krachtige ritmes en gepassioneerde melodieën. Ook de solopartijen vragen om echte operazangers. Een dirigent uit zijn tijd noemde het koorwerk heel treffend Verdi’s laatste opera in kerkgewaad. Met het ‘Dies Irae’, het openingsdeel over de Dag des Oordeels, roept Verdi gelijk al de angstaanjagende sfeer op die in het hele werk blijft doorklinken. Stap voor stap werkt hij toe naar een ijzingwekkende roep om verlossing: ‘Libera me – Bevrijd mij Heer, van de eeuwige dood’. Om met de grote componist Brahms te spreken: alleen een genie kan zulke muziek componeren. Eigenlijk een concert dat iedereen een keer in zijn leven zou moeten zien en vooral: ervaren.