Beethoven    Symfonie no.7 op.92 in A gr.t. / Berlioz    Symphonie fantastique op.14

Dirigent    Michel Tabachnik

Geniet van de energie-explosies van Beethoven en Berlioz. Alle delen van de Zevende symfonie (1811-1812) van Beethoven zijn als een dans te beschouwen. Bijnaam van het stuk is dan ook ‘Danssymfonie’. De eerste delen zijn nog redelijk langzaam, ingetogen en melancholiek, maar in de finale komt het tot een zinderende uitbarsting. Dit is de meest geestdriftige en swingende muziek die Beethoven ooit schreef. Beethoven was hét grote voorbeeld van de ruim 30 jaar jongere Berlioz. Ze hebben elkaar nooit ontmoet, maar Berlioz kende Beethovens werk als geen ander en heeft er veel over geschreven, onder andere: ‘Beethoven is immens, kolossaal, een gigant, een god’. Zonder Beethoven was de Symphonie Fantastique (1830) van Berlioz er zelfs nooit geweest. Berlioz schreef het twee jaar nadat hij Beethoven voor het eerst had gehoord. Een nieuwe wereld ging open voor hem. Of zoals hij het zelf verwoordde: ‘Als de muziek Amerika is, dan is Beethoven Columbus’. De Symphonie Fantastique is een bloedstollende liefdesverklaring. De componist vertelt hier zijn eigen verhaal, te lezen in de programmatoelichting die voor het concert verkrijgbaar is. Hij is wanhopig verliefd, neemt een overdosis opium en krijgt angstaanjagende visioenen van woeste heksen en andere gedrochten, verenigd in helse orgieën. Revolutionaire muziek voor die tijd en nog altijd overdonderend mooi.