Marjolijn van Kooten uit haar psychische ongemak in voorstellingen over paniek, piekeren en pillen. Haar eerlijke, droogkomische cabaret vol zelfspot en herkenning is een genre op zich, en ze trekt dan ook overal volle zalen.

In Aan mij zal het niet liggen vraagt ze zich af waarom we iemand – en het leven – pas waarderen als hij of zij dood is. Of ziek. Kan dat niet wat eerder? Moeten er eerst doden vallen voordat we voelen dat we leven?

Zwarte humor, gevoelige liedjes en schaamteloze verhalen; dat is Van Kooten ten voeten uit. Aan haar zal het niet liggen. “Van Kooten etaleert geen glamour, evenmin pretenties. Ze verspreidt de kracht, de flair, de intonatie en de ambitie van een theaterpersoonlijkheid met doordacht relativeringsvermogen.” (Dagblad van het Noorden)