Tegen zijn wil verblijft E. Busken op de gesloten afdeling voor hoogbejaarden. Hij voelt zich als een kleuter behandeld, weigert te spreken en geeft zich over aan een stroom herinneringen en observaties van zijn medebewoners en het verplegend personeel. Raaskalt hij of is hij, zoals hij zelf beweert, nog bij zijn volle verstand? Haalt hij werkelijke herinneringen op of fantaseert hij een rijk gevuld leven bij elkaar?

Gijs Scholten van Aschat bewerkte Cliënt E. Busken, de laatste roman van Jeroen Brouwer, tot een theatervoorstelling met muziek van Jip van den Dool. Toen hij boek van Brouwers las, zag hij meteen een voorstelling in het monumentale bouwwerk van taal, waar werkelijkheid, droom en herinnering niet van elkaar te onderscheiden zijn. Maria Kraakman debuteert als regisseur bij Internationaal Theater Amsterdam: “We worden oud, takelen af en zijn overgeleverd aan de zorg door vreemden. Godzijdank hebben we Jeroen Brouwers en zijn feestelijke en vlijmscherpe taalmonument dat zelfs de dood op afstand houdt, ons troost en doet lachen.”