George & Eran, ICK, WAT WE DOEN

George & Eran, ICK, WAT WE DOEN

Hoe ik talent voor het leven kreeg

George & Eran, ICK, WAT WE DOEN

Hoe ik talent voor het leven kreeg

  • Woensdag 26 februari 2020
  • SPOT/Stadsschouwburg, Turfsingel 86
  • 20:15 start programma
  • (Tijden onder voorbehoud)

In 2016 verscheen het veelgeprezen boek Hoe ik talent voor het leven kreeg van Rodaan Al Galidi. Het boek geeft een indringend én humoristisch beeld van het leven en het eindeloze wachten in een azc. Acteurs, musici en vijftig statushouders brengen dit verhaal nu voor het eerst op het toneel en geven het publiek een unieke inkijk in de levens van mensen die in een azc wonen en werken en die soms hopeloos verstrikt raken in het systeem.

Rauw en grappig beeld van het asielbeleid

In de voorstelling volgen we Semmier Kariem, een jongeman die asiel aanvraagt en droomt van een nieuw leven in een nieuw land. Het azc waar hij woont wordt voor hem een bijna magisch dorp van waaruit hij Nederland vanaf de zijlijn bestudeert. De voorstelling schetst een rauw en verrassend grappig beeld van ons asielbeleid en daarmee van de Nederlandse samenleving.

Theater, dans en live-muziek

De gezelschappen WAT WE DOEN, het Amsterdams Andalusisch Orkest, George & Eran Producties en ICK Amsterdam hebben voor de theaterproductie van Hoe ik talent voor het leven kreeg hun kracht, kunde en kwaliteiten gebundeld. Zij zetten het azc op het toneel neer als een dorp met eigen wetten en regels. Samen met vijftig spelers met een vluchtverleden – die elk het verhaal van Semmier Kariem op hun manier aan den lijve hebben ondervonden – vertellen zij dit verhaal van Rodaan Al Galidi in het theater.

Ontmoet de acteurs

De theaterbelevenis Hoe ik talent voor het leven kreeg, speelt zich af op het toneel en de foyer. Na afloop is er door heel het theater eten, muziek en ruimte voor spelers en publiek om elkaar te ontmoeten en met elkaar in gesprek te gaan.

‘Vanaf het moment dat ik het AZC binnenging, zag ik gezichten met een uitdrukking die ik niet eerder had gezien. (…) Iets wat niet leek op zwaar verdriet, niet op een dodelijke ziekte of op afschuwelijke angst. Iets wat nergens op lijkt. Pas na jaren begreep ik wat het was: het wachten.’ – Uit het boek Hoe ik talent voor het leven kreegvan Rodaan Al Galidi