In 1795 stuurt een vrijgemaakte vrouw een smeekbede naar haar voormalige meester om haar zoon vrij te laten. De brief bereikt Amsterdam echter nooit, tot deze tweehonderd jaar later plotseling opduikt. De Smeekbede gaat over macht en onmacht, over vooroordelen, racisme en winstbejag, maar ook over veerkracht en mededogen.

Wie schrijft de geschiedenis? Deze voorstelling, naar de gelijknamige roman van historicus Lianne Damen, gaat over macht en onmacht, over vooroordelen, racisme en winstbejag, maar ook over veerkracht en mededogen. De regie is in handen van Olivier Diepenhorst, die met voorstellingen als De tolk van Java en Gelukzoekers op Sumatra al eens zijn licht wierp op vaak verzwegen schaduwkanten van onze vaderlandse geschiedenis.

In 1795 stuurt een vrijgemaakte vrouw een smeekbede naar haar voormalige meester. Het schip dat de brief van Paramaribo naar Amsterdam vervoert, wordt echter gekaapt. Bijna tweehonderd jaar later duikt haar opmerkelijke brief op in een archief.  De Smeekbede volgt het spoor van Dédé, een in slavernij geboren vrouw op een plantage in Suriname. Dédé strijdt voor de vrijheid van haar zoon, gevangen in een systeem dat hun menselijkheid ontkent. De tragiek van een vrouw zonder eigen stem. Tegelijkertijd wordt het verhaal verteld van de Utrechtse jurist Engelbert, die naar Suriname afreist om meerdere plantages te beheren.