Moederschap als de achilleshiel van het feminisme. ‘Moeders is scherp en grappig’ (Parool)

Twee Amsterdamse zussen en een Filipijns kindermeisje proberen het goed te doen. Ze streven maatschappelijk succes en persoonlijke idealen na en brengen offers ten bate van hun nageslacht. Moet je alles combineren en eventueel half doen? Of duidelijke keuzes maken? Een voorstelling over moederlijke ambivalentie, over ambitie, liefde en verantwoordelijkheid.

Inspiratiebronnen voor de voorstelling zijn onder meer damesbladen, de boeken Verwende prinsesjes (Elma Drayer), In het land van moeders (Rachel Cusk), Bitterbitch (Maria Sveland), het werk van primatoloog en antropoloog Sarah Blaffer Hrdy en een serie interviews met vrouwen die moeder waren in de jaren ’50 en ’60 over de vraag of vroeger alles beter/slechter was.

Marijke Schermer schreef teksten in opdracht van onder meer het Zuidelijk Toneel en Jakop Ahlbom, maar regisseerde de meeste van haar toneelstukken zelf onder de vlag van Toneelgroep Alaska. Bij Bellevue Lunchtheater regisseerde ze eerder Niet zo bedoeld. Haar stukken werden in verschillende talen vertaald. In 2009 kreeg Marijke Schermer de Charlotte Köhlerprijs. De onmogelijkheid om de werkelijkheid te beheersen, is de kern van al haar werk. Initiatief voor deze voorstelling is van de actrices Marjolein Ley en Evrim Akyigit.