De laatste witte mannelijke neushoorn is uitgestorven. Bosbranden, overstromingen en hitterecords zijn aan de orde van de dag. Waarom zit er dan toch zo weinig schot in het oplossen van het klimaatprobleem?

Klimaatcrisis

In De zaak Shell zien we de belangrijkste hoofdrolspelers in het klimaatdebat in haarscherpe pleidooien uitleggen waarom ze doen wat ze doen: Shell, de consument, de overheid, de burger en een jonge generatie die zich zorgen maakt om hun toekomst. In vijf monologen zien we acteurs de verantwoordelijkheid steeds doorschuiven naar een andere partij. Zo laat De zaak Shell geraffineerd zien dat de klimaatcrisis uiteindelijk een verantwoordelijkheidscrisis is.

Aanleiding voor de voorstelling is de rechtszaak die Milieudefensie aanspande tegen Shell. Inzet van de zaak: Shell dwingen hun bedrijfsvoering radicaal te veranderen. Het verweer van Shell? Niet wij, maar de consument moet veranderen. Toch oordeelde de rechter dat bedrijven weldegelijk een verantwoordelijkheid hebben, maar kon daar geen juridische verplichting aan koppelen en legde de bal weer neer bij de politiek. En de politiek wijst op haar beurt weer naar de burger.