Wat vond je ervan?
Op woensdag 22 november was in de Stadsschouwburg de voorstelling Let’s talk about sex van HNTjong te zien. Jildau en Jasmijn, vwo 5-leerlingen van het CSG Augustinus, waren erbij…
Waarom leek het jullie leuk om deze voorstelling te zien?
Jildau: “Het is een interessant onderwerp. Veel jongeren hebben seks en proberen dingen uit, maar niemand praat erover. Dat is best jammer. Deze voorstelling doorbreekt op een hele grappige manier dat taboe.”
Is praten over seks onder jongeren een probleem?
Jasmijn: “Nou, niet echt een probleem, maar het is wel ongemakkelijk. Het is natuurlijk super persoonlijk. Daar heb je het liever niet over. Net zo goed als je ook niet graag over je onzekerheden praat.”
Was de voorstelling een beetje wat je verwacht had?
Jasmijn: “Ik had eerlijk gezegd niet gedacht dat het zo grappig zou zijn. Toen die ene acteur stond te zingen en die andere, gekleed in een groot piemelpak van bloemetjesgordijnstof, tegen hem aan stond te duwen…”
Ja, die scène met die piemelpakken was…
Jasmijn: Hilarisch!” Jildau: “Jaaaa!” Jasmijn: “Dat gedicht over het naaktstrand was trouwens ook erg grappig.” Jildau: “Je zag ook echt dat de acteurs er plezier in hadden. Dat maakt het extra leuk om naar te kijken.” Jasmijn: “De muziek van Prins S. en De Geit zorgde ook voor lekker veel afwisseling.” Jildau: “Door de liedjes werden alle losse scènes aan elkaar gelinkt. En hij zong oprecht heel erg goed.”
Waren er ook momenten waarop je dacht: hé, dat herken ik?
Jildau: “Ja, direct in het begin al, met die moeder die het met haar dochter over seks wil hebben en dan over haar eigen ervaringen begint. Super awkward! Nu ik wat ouder ben vertel ik best veel aan mijn moeder, maar vroeger… Dan kreeg ik seksuele voorlichting en dacht ik: dit wil ik niet, dit wil ik niet. Wat ik ook herkenbaar vond, was dat meisje dat zich afvraagt: ben ik er wel klaar voor? Jasmijn: “In vriendengroepen heb je altijd mensen die ‘het al gedaan hebben’. Als jij dan nog geen ervaring hebt, voel je toch een soort druk. Tegelijk weet je ook niet zeker of je er aan toe bent.” Maar stel dat je met je vriendengroep naar deze voorstelling was gegaan, was het gesprek dan opener geweest? Jildau: “Als het op zo’n vrolijke, losse manier wordt gebracht, merk je dat er wel iets van schaamte wegvalt. Dan denk je al snel: waarom zou ik niet gewoon zeggen wat ik er van vind. Je vrienden zijn toch vaak mensen die op je lijken. Dat is vertrouwd, dan durf je meer. Maar dan nog zou ik niet álles zeggen.”
In de recensies – geschreven door mensen van tegen de veertig of al dik daarboven – werd gezegd dat de voorstelling nogal braaf was. Wat vinden jullie?
Jildau: “Nee hoor, het was zeker niet te braaf. Maar misschien is dat voor volwassenen met al hun ervaringen anders. Ik hoorde laatst een verhaal over mijn tante, dat ze vroeger gewoon naakt op het strand lag. Ja, als je zo bent opgevoed… Dat zie ik mezelf echt niet doen. Ik vond het juist fijn dat het niet zo in your face was.” Jasmijn: “Die grappige manier waarop alles wordt verteld, zorgt ervoor dat jij je ook minder schaamt om dingen te zeggen.”
Mogen we concluderen dat deze voorstelling voor iets meer openheid zorgt als het gaat om praten over seks?
Jildau: “Ja, maar niet bij iedereen.” Jasmijn: “Het blijft toch een ongemakkelijk onderwerp.” Jildau: “Aan de andere kant: iedereen heeft seks. Of heeft er behoefte aan. Of fantaseert erover. Nou ja, waarschijnlijk. Dus waarom moet je je daarvoor schamen?” Jasmijn: “Door deze voorstelling realiseer ik me dat veel jongeren dezelfde vragen en onzekerheden hebben. Je bent zeker niet de enige die denkt: ben ik er wel klaar voor?”
