Teodora over het herdenkingsconcert Drop after Drop

Interview door Job van Schaik (Dagblad van het Noorden)

Artistiek leider Teodora Nedyalkova van Kamerorkest van het Noorden werd geïnterviewd door Job Schaik van Dagblad van het Noorden. Ze vertelt over het verhaal achter het herdenkingsconcert Drop after Drop. Op zaterdag 4 mei speelt Kamerorkest van het Noorden het herdenkingsconcert om stil te staan bij de verschrikkingen van de oorlog en bij de onschuldige slachtoffers van oorlogen.

Jullie spelen louter Oekraïense muziek. Wat is de connectie met 4 mei?

„Het concert is een hommage aan alle slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en de oorlogen die nu plaatsvinden. Componist Maxim Shalygin schreef het stuk waarnaar het project vernoemd is, Drop after Drop, in 2022. De aanleiding was de oorlog in Oekraïne, zijn geboorteland. Het is inmiddels over de hele wereld uitgevoerd. Het bijzondere ervan is dat Maxim niet alleen stilstaat bij de horror van oorlog, maar ook schoonheid brengt. Als tegenwicht tegen al het bloedvergieten. Als we allemaal een druppel ten goede bijdragen, kan de wereld veranderen.”

Hoe is dit project ontstaan?

„Als Kamerorkest van het Noorden specialiseren we ons in multidisciplinaire uitvoeringen. Niet alleen muziek maken, maar extra lagen toevoegen. We spelen 1,5 uur lang stukken voor strijkorkest, achter elkaar, zonder pauze of applaus tussendoor. Nico de Rooij heeft een lichtontwerp gemaakt en zangeres Maryana Golovchenko zingt tussendoor Oekraïense volksliederen die de stukken met elkaar verbinden. Door het verhaal dat zij daarmee vertelt en de intieme sfeer die Nico creëert, wordt het een gelaagde ervaring die meerdere zintuigen aanspreekt.”

Jullie spelen werken van Silvestrov, Lunyov en Shalygin, die de concerten dirigeert. Jullie hebben eerder met hem gewerkt, toch?

„In 2021 schreef Maxim het stuk Satarsa voor ons, dat we nu weer spelen. Hij hielp ons bij de uitvoering en daaruit heeft zich een vriendschappelijke relatie ontwikkeld die we willen uitbouwen. We hebben ook 5 Oekraïense musici gevraagd om mee te doen, leden van het Kyiv Chamber Orchestra, die door de oorlog hun land ontvlucht zijn. Dat is onze manier om ze te steunen.”

De muziek die jullie uitvoeren is heel melodieus en toegankelijk, meditatief bijna.

„Onze taal is muziek. Dat is een taal die we allemaal delen, waar je ook vandaan komt. We willen niet alleen stilstaan bij de ellende van de oorlog, die we allemaal kunnen zien. We willen een sprankje licht in de wereld brengen. Om onszelf eraan te herinneren dat mensen niet alleen horror creëren maar ook schoonheid, iets meditatiefs, een gezamenlijke ervaring met het publiek.”

Jij komt zelf uit Bulgarije. Hoe wordt daar de Tweede Wereldoorlog herdacht?

„Op soortgelijke wijze als hier. Ik denk dat het overal gebeurd. De musici van het Kamerorkest van het Noorden zijn heel internationaal. Iedereen neemt zijn eigen verleden mee. Voor mijzelf resoneren ook de oorlogen op de Balkan. Maar we hebben ook musici uit Mexico, met een heel andere geschiedenis. Muziek verenigt ons. We staan stil bij degenen die hun leven verloren, zodat wij nu kunnen doen wat we doen. Uiteindelijk zijn we allemaal gelijk en worstelen we allemaal met oorlog.”