Patrick Nederkoorn over Uit de klauwen
Cabaretier Patrick Nederkoorn, onder andere bekend van Spijkers Met Koppen en zijn vorige voorstelling Hoogtij, tourt door het land met zijn nieuwe cabaretvoorstelling Uit De Klauwen. We gingen met hem in gesprek over de wolf, gevaar en hoe je daar nu om kan lachen…
Patrick, je hebt een wel heel actueel thema gekozen voor deze voorstelling…
“Dat klopt, ja! Ik maak altijd voorstellingen waarin ik grappige en persoonlijke verhalen combineer met de actualiteit. Maar tijdens het maken van deze voorstelling kon ik het nieuws bijna niet bijbenen. En soms zat de humor al in het nieuws zelf: dat een wolf gevonden wordt in de tuin van mevrouw De Wolf-De Wolff of dat er een nieuwe versie van het keutelprotocol komt, dat kan je niet verzinnen.”
Waar komt jouw fascinatie met de wolf vandaan?
“Die ontstond toen ik verhuisde naar een bos op de Veluwe. Ik was daarvoor eerlijk gezegd een nogal naïeve stadse jongen met een totaal romantisch idee van de natuur. Maar toen er een wolf in mijn straat poepte, bleek ik schijteriger dan ik dacht. Ik vond het gewoon eng.”
En is dat dan leuk om daar cabaret over te maken?
“Ja, juist. Ik bleek een heel irrationeel iemand te zijn die de hele tijd irrationele dingen doet. In de voorstelling kom ik voortdurend terecht in absurde situaties die helemaal uit de klauwen lopen. Het publiek moet daar erg om lachen.
En de wolf heeft natuurlijk ook een culturele lading. Er zijn zoveel sprookjes en verhalen over de wolf. Of het lied De Dodenrit van Drs P. Dat komt allemaal voorbij.”
En de politiek?
“Dat is misschien wel het meest interessante aan de wolf. Het lijkt wel of het dier symbool staat voor alle maatschappelijke tegenstellingen. Tussen links en rechts, stad en platteland, boeren en natuur. Daar speel ik mee. En volgens mij is het gelukt om een voorstelling te maken die tof is voor zowel de wolvenhaters als de wolvenknuffelaars.”
Je vorige voorstelling Hoogtij was een groot succes. Het kreeg 5 sterren in Trouw, werd genomineerd voor de cabaretprijs Poelifinario en was volgens De Groene Amsterdammer de beste cabaretvoorstelling van het jaar. Lijkt deze voorstelling op je vorige?
“Ik werk weer met hetzelfde team, waaronder regisseur Titus Tiel Groenestege en componist en pianist Guido van de Meent. En verder gaat het ook dit keer over de vraag hoe we als mens omgaan met onze omgeving. Maar er zit meer absurditeit in deze voorstelling. En met gevaar. “Dus wie durft, is van harte welkom!”
