Theater Oostpool | The Almighty Sometimes | 5 januari 2025 | Turfsingel 86

Regisseur Daria Bukvić is terug in de Nederlandse theaters met bekroond toneelstuk over een briljant tienermeisje met psychische problemen.

Emotionele reis naar volwassenwording

De net volwassen Anna (Selin Akkulak) heeft sinds haar achtste te maken met psychische problemen. Het grootste deel van haar leven heeft ze al een ‘etiket’ waarvoor zij in therapie is en zware medicijnen slikt. Anna wil schrijven, maar haar fantastische verhalen worden niet alleen gezien als uitingen van haar creativiteit, maar ook als bewijs voor haar psychische gesteldheid. Tegelijkertijd is ze ook nog altijd een puber die hard en nietsontziend voor haar naasten kan zijn. Nu Anna meerderjarig is wil ze de gelegenheid aangrijpen om onafhankelijker te worden van haar moeder (Maartje Remmers) en psychiater (Renée Soutendijk). De twee vrouwen hebben Anna altijd beschermd en beseffen nu dat ze haar los moeten laten. Tegen het advies van haar omgeving in stopt Anna met het innemen van haar medicatie; een actie die enorme gevolgen heeft voor haar en iedereen van wie ze houdt.

Wie ben ik zonder mijn medicijnen?

The Almighty Sometimes is een meeslepend verhaal dat je meeneemt in alle twijfels en dilemma’s die bestaan rond volwassen worden met een psychisch rugzakje en de vraag ‘wel of geen pillen?’. Het is het verhaal van een jonge vrouw die vecht voor haar autonomie en zich afvraagt welk deel van haar echt van haarzelf is en welk deel door haar medicijnen veroorzaakt wordt. Een voorstelling over onvoorwaardelijke moeder-dochter liefde, maar ook over hoe zwaar het is om te leven met een kind met depressiviteit – en het gevoel het nooit goed te kunnen doen.

Twee lachende vrouwen zitten op een bed tijdens een theaterscène. De vrouw links, gekleed in een bruine trui, heft enthousiast een arm in de lucht. De vrouw rechts, met donker krullend haar en een blauw T-shirt, heeft een been omhoog met scheerschuim op haar scheenbeen. De achtergrond bestaat uit witte jaloezieën.

Twee vrouwen hebben een intense conversatie in een moderne, goed verlichte ruimte.

Een persoon danst met uitgespreide armen op een tafel in een fel verlicht decor. Ze dragen een kleurrijke trui in paars, groen en blauw met een grijze broek. Op de achtergrond zijn gesloten jaloezieën te zien, waar warm geel en blauw licht doorheen schijnt, wat een dynamische sfeer creëert.

Theaterscène met drie personen op een minimalistisch toneel. Centraal zit een persoon in donkere kleding op een stoel, terwijl aan beide zijden een ander personage staat. Links staat een vrouw in een wit gewaad, rechts een persoon in een lange jas met een tas. De achtergrond bestaat uit een symmetrisch wit decor met gesloten jaloezieën.

“Grijpt je bij de strot” – Trouw ★★★★

“aangrijpend verhaal in effectieve regie” (…) “prachtige toneelavond” – Scènes ★★★★

“Daria Bukvic heeft in ‘The Almighty Sometimes’ een viertal voortreffelijke acteurs tot haar beschikking.” – de Volkskrant ★★★

“Het is een indringend verhaal over een hoogbegaafde tiener en haar moegestreden moeder.” – Theaterkrant

Daria Bukvić over The Almighty Sometimes

“Toen ik dit stuk las voelde ik meteen de mogelijke impact van de ijzersterke vrouwenrollen en de actuele kwesties over de geestelijke gezondheid van jonge meiden. Vooral de inkijkjes in het geniale brein van hoofdpersonage Anna en de voortdurende zorgen van haar moeder zullen niemand onberoerd laten. Het stuk is een mokerslag vol pijn en liefde.”