Jungle Boldie invites Rémi Panossian
VERPLAATST VAN 26-02-2012
Let op: alleen zitplaatsen. Dit concert is verplaatst van 26 februari 2012 naar 1 december 2012.
Jungle Boldie is de meeste recente incarnatie van de muzikale vriendschap tussen saxofonist Maarten Ornstein, bassist Tony Overwater en drummer Wim Kegel. Ruim twintig jaar vrijheid, virtuositeit en vriendschap komen samen in hun muziek, eigenzinnige jazz die nergens op lijkt en overal aan doet denken.
De laatste twaalf jaar maakte het drietal internationaal faam als het Tony Overwater Trio. Albums als ‘OP’, in 2001 bekroond met de Edison voor Best Dutch Recording, en ‘Ellington Suites’ staan bij een beetje jazzliefhebber in de collectie. Net zoals de in 2010 verschenen, door de Volkskrant met vijf sterren bekroonde cd ‘Jungle Boldie’.
Speciale gast bij dit concert is de Franse pianist Rémi Panossian. Rémi maakte niet alleen in Frankrijk furore maar ook in Japan, Korea en op de Europese festivals. Zijn frisse stijl, puntige timing en eigenzinnige composities maken hem één van de meest in het oog springende exponenten van de nieuwe Franse garde.
Bezetting:
Maarten Ornstein: tenorsax en basclarinet
Tony Overwater: bas en basgitaar
Wim Kegel: drums
Rémi Panossian: piano
</p><p></p><p>
Ornstein is een begenadigd tenorsaxofonist, vloeiend en expressief, maar ook een indrukwekkend basklarinettist met een sonore, bijna klassiek zuivere toon: je hoort bij hem nooit het gekwaak van vele andere tenoristen die klarinet ‘erbij doen’. Overwater plukt en strijkt zangerige patronen op contrabas en tokkelt al even lyrisch en melodieus op basgitaar. En het is verbazend wat Kegel aan klanken uit zijn elementaire kit haalt, als een eenmans drumorkest.
Het repertoire is afwisselend. Pittige swing in vieren, uitbundige modale uitbarstingen, knallende funk, het Arabische thema van Beirut en zelfs oude maar overtuigend geactualiseerde blues en dixieland in St. James Infirmary en Palestina. De thema’s worden vaak unisono uitgevoerd, spatgelijk, waarna de solist er op zijn eigen manier omheen loopt, zoekend naar de mooiste noten, aangemoedigd door de anderen. Ook uit de dynamiek blijkt een grote saamhorigheid: van ingehouden blazen over sobere baslijnen en ruisende bekkens naar explosies en trommelvuur.
★★★★★ Pittige swing in vieren, uitbundige modale uitbarstingen, knallende funk (de Volkskrant)
