Restaurant Byzantium moet sluiten. Na honderd jaar excellente service rest er weinig behalve een ontwricht personeelsbestand: in de spoelkeuken staat een stipt te late afwasser, de oven wordt bediend door een grensoverschrijdende chef, en in de service drinkt een brute dronkenlap van een ober liever de wijn zelf op dan hij het uitserveert. Iedereen jaagt zijn eigen droom na terwijl het restaurant langzaam ten onder gaat. Een gehaaide onderneemster staat te trappelen om het om te toveren tot crematorium. Ovens zijn ovens.

In deze eerste coproductie tussen Het Zuidelijk Toneel en het Vlaamse Abattoir Fermé regisseert Stef Lernous een speels en licht ontregelend schouwspel over de achterkant van de horeca. Denk aan ambitie die overkookt, ego’s die aanbranden en niets dat écht helemaal fris blijft. Het schouwspel ontvouwt zich in twee delen. Gescheiden door honderd jaar in het verleden of de toekomst; wie zal het zeggen? Wat ontstaat is een culinaire koortsdroom tussen hemel en afvalbak, inclusief visuele overdaad, zwartgallige humor en een vleugje vuil.